يك‌بار خوردن نداشت . خيلى از اوقات اين شربت عبارت بود از شير و گاهى نيز غذاى آن حضرت ، نان خيس‌شده بود » . « 1 » 329 . در كافى با ذكر سند از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله زمانى كه « رطب » وجود داشت ، با آن و در اوقات ديگر ، با خرما افطار مىفرمود » . « 2 » 330 . و نيز در كافى با ذكر سند از امام صادق ، از پدر بزرگوارش عليهما السلام ، روايت شده كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله وقتى روزه مىگرفت و براى افطار به « حلوا » و چيز شيرينى دست نمىيافت ، با آب افطار مىكرد » . « 3 » 331 . و در بعضى از روايات آمده كه آن حضرت ، گاهى با كشمش افطار مىفرمود . « 4 » 332 . شيخ مفيد در كتاب مقنعه فرمايد : « از آل محمد عليهم السلام روايت شده كه « سحرى » خوردن مستحب است ، هر چند يك شربت از آب باشد » . سپس مىفرمايد : روايت شده كه بهترين غذاى سحر ، « خرما » و « قاووت » است ، زيرا رسول خدا صلى الله عليه و آله در « سحرها » از آن ميل مىكرد » . « 5 » 333 . در كتاب مكارم ، روايت شده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله بيشتر اوقات « حليم » ( غذايى معروف است ) مىخورد و گاهى نيز غذاى « سحر » خود را از آن قرار مىداد . « 6 » 334 . در كتاب فقيه روايت شده كه هنگامى كه ماه رمضان فرا مىرسيد ، رسول خدا صلى الله عليه و آله تمامى اسيران را آزاد مىكرد و به هر سائلى چيزى مىداد . « 7 »

--> ( 1 ) . مكارم الاخلاق ، ج 1 ، ص 33 ( 2 ) . الكافى ، ج 4 ، ص 153 ؛ الدعائم ، ج 2 ، ص 111 و البرقى في المحاسن ، ص 439 بسندين ( 3 ) . الكافى ، ج 4 ، ص 152 ( 4 ) . روى هذا المعنى في التهذيب ، ج 4 ، ص 198 ( 5 ) . المقنعه ، ص 50 ( 6 ) . مكارم الاخلاق ، ج 1 ، ص 30 ( 7 ) . الفقيه ، ص 174 ؛ ثواب الاعمال ، ص 40 و الامالى ، ص 59